Iets met citroenen en limonade 🍋

Iets met citroenen en limonade 🍋

De 4de golf ( ja deze is bezig mensen mij maak je niets meer wijs) heeft ons de das om gedaan.

Het heeft onze kleine familie te pakken gekregen …
Op woensdag was het zover.
Maar na goed ziek geweest zijn en nog wat symptomen mag ik wel zeggen dat we veel geluk hebben gehad
en onze beide handjes mogen kussen…🧡

Tot vandaag was één van de symptomen die ik echt niet wilde hebben uitgebleven en de angst of het gevoel dat ik prijs zou hebben zat erin gezien ik al een paar dagen alsof met een platte neus rondliep…

Tot het daadwerkelijk gebeurde…
Ik stond in de keuken eten klaar te maken en opeens besefte ik dat ik de gekarameliseerde ajuin en het gehakt niet rook…

Ik zette snel het vuur af en ging snuiven aan de fles eucalyptus die in mijn kast staat … niets
De parfum die in de handtas zit … niets
De super pikante kruidenmix die normaal enorm overweldigend in de neus is… niets

My God het moest er van komen… ik ruik niets meer…

En zoals vele van jullie bij de smaaktesten hadden aangegeven … het was als een goocheltrucje mijn geur was zoals ze met de konijnen in de hoed doen… poef 🐰 in 1 seconde weg…

Ik maakte mij meer zorgen voor de kinderen dan mezelf dus ben ik bij hun ook gaan testen tot vervelens toe maar beiden ruiken gelukkig nog.

Nu is misschien een rare redenering maar ik kan dit beter plaatsen dit is dan ook wat ik dagelijks als werk doe … mensen met smaak problemen helpen en als het leven ons citroenen geeft … kunnen we er maar beter limonade van maken 😊.

Ik heb daarom besloten om mijn dagelijkse ervaringen te delen en uit te schrijven…

In de hoop dat het ook jullie ergens kan helpen in het accepteren en ermee omgaan…

BELANGRIJK: Als chef Gastro-engineering weet ik dat elke persoon anders is. Mijn smaak is persoonlijk wat voor mij goed is, zal per definitie niet goed zijn voor iedereen 🧡

Hip hip hoezo?

Hip hip hoezo?

Een dertigplusser🙈😂 … de kaarsjes geraken niet echt meer op mijn taartje (tijd voor grotere taarten dus🙄😄 ).

Ik geniet van alle verjaardag wensen die 1 voor 1 herinneren naar boven brengen. Van de beste juf die ik ooit had tot prachtige vrienden die altijd klaar staan tot de papa van mijn allereerste kleuterliefde hoe mooi is dat wel niet?

Dertig+ klinkt zo volwassen, alles uitgevogeld en op een rij.
Maar zo voel ik mij totaal niet, neen ik ben nog altijd die over emotionele tiener en super zotte twintiger🧡 die fouten maakt , erg hard op domme moppen lacht en haar plek zoekt in deze grote wijde wereld.

Die heeeel veel ( met de nadruk op BEAUCOUP🙈) geduld vraagt van manlief (sorry lieverd) en nog steeds uitpuilende wasmanden heeft na een drukke werk week (en zelfs minder drukke werk week….sorry mama).

Wat is er wel veranderd?
Wel eerlijk is het nu meer de tijd om stil te staan bij de win momentjes, meer vertrouwen in mezelf en in de reis …

Beseffen dat we allemaal maar menselijk zijn in onze goede en slechte dagen en jah dat die rimpels als je gekke bekken trekt … helaas ook part of the deal zijn …

Ik deel deze zotte foto op mijn Instagram account gewoon omdat het MAG en KAN …

Ik kon deze natuurlijk ook gewoon in de prullenbak droppen, maar ik dacht ach wat 30+2 staat voor nog meer (verantwoorde) zotte dingen doen , veel zelfliefde met een schepje zelfvertrouwen een vleugje geluk die ik met iedereen wil delen en daar proost ik vanavond erg graag op🥳💪🏼

Ze zeggen dat: “En maandag weer massaal de andere kant uitkijken.”

Ze zeggen dat: “En maandag weer massaal de andere kant uitkijken.”

Dat er veel veranderingen plaatsvinden is nog zeer zwak uitgedrukt…Het voedingsbeleid krijgt het over de grenzen heen, toch wel érg zwaar te verduren. Het lijkt op een soort open brief.. ik wilde het gewoon neerschrijven want dit in stilte laten voorbijgaan, kan ik niet, en wil ik ook niet. Dus als iemand geen zin heeft in mijn “onpopulaire” opinie zou ik zeggen, bespaar u het leed en lees dan niet verder.

De veranderingen dit najaar:

  • We applaudisseerden massaal wanneer ziekenhuizen meededen aan “Too Good To Go.” (Zou gratis aan voedselbanken kunnen geschonken worden of waarom niet samenwerken met het “Brood(doos)nodig” initiatief?) Begrijp mij niet verkeerd, de gedachtegang achter dit initiatief is goed, maar er bestaat al zoveel in de lage landen.
  • Een paar weken geleden kregen we in Nederland de vraagstelling over ongezonde cafetaria voeding.  (In de plaats van constructief mee te denken aan oplossingen, werd de persoon die eindelijk haar mond durfde te openen, bijna aan de schandpaal genageld en alle ziekenhuizen begonnen aan te tonen hoe goed ze het wel niet deden.). Het ging niet over het ontzeggen van deze “lekkere” alternatieven, wél over het gebrek van VARIATIE op de borden EN in de cafetaria. 
  • De vraag op LinkedIn waarom er überhaupt zo weinig chefs zijn???

Dat ontploft in een heuse discussie…
(Maar eigenlijk draait het om respect en werkvreugde. Want zolang je je werk graag doet, maakt dat extra uurtje of een weekend doorknallen echt niet uit!)

En dan staat de wereld in Vlaanderen even stil…

De krantenkoppen spreken voor zich: “Je wordt zieker van ziekenhuis eten.”
De verrassende en verontwaardigende blikken maken me kwaad alsof iedereen uit een te lange winterslaap ontwaakt.

Misplaatst ongeloof…

WhatsApp sloeg op hol en ja, met de nodige “peer pressure”, heb ik dus net als een groot deel van de Vlamingen gekeken naar VTM.
Maar eigenlijk was ik niet verrast …
Wel was ik verrast over de eentonige platvloerse reclame, en verontwaardigd over het gebrek aan dieptegang omtrent deze problematiek, verontwaardigd ook omdat er niet dieper werd ingegaan op de oorzaken? (Wat “De Morgen” dan gelukkig wel deed, maar helaas lezen te weinig mensen deze krant waardoor het item niet de nodige aandacht krijgt die het zou moeten krijgen.)

Laten we even de pijnpunten blootleggen:

  • We leven in een tijdperk waar een chef meestal weinig (of niets) te zeggen heeft in zijn of haar keuken.
  • Dat een hogere opleiding geen vereiste is om dagdagelijks met voeding (zelfs in de “gezondheidszorg”) bezig te zijn.
  • Dat wanneer je wil doorgroeien als chef je dikwijls niet kan doorgroeien, juist omdat je dat papiertje ( lees hogere opleiding) niet hebt…
  • De trend vanuit de overheid (of beleidskaders) om alle niet-zorgtaken uit te besteden… ja, dus ook voeding.
  • Uitbesteding in overheidsopdrachten waar de focus ligt op: goedkoop, goedkoper goedkoopst. (Waar je opmerkingen krijgt als chef wanneer je een ander soort hagelslag aankoopt die 5 cent duurder is.)
  • Waar de industrie duidelijk de touwtjes in handen heeft als het gaat over gezondheid.
  • Diezelfde industrie geeft aan dat de facilitaire managers en aankoopverantwoordelijken hun belangrijkste klanten zijn… niet de chefs want die hebben (soms/op vele plaatsen) geen inspraak.
  • Dat er tot op de dag van vandaag geen kwaliteitsindicatoren betreffende voeding, een vereiste zijn in de zorg.
  • Dat chefs die opleiding willen volgen (soms) de kans niet krijgen. Uit angst voor mondige en hoger opgeleide chefs? Het “klein” willen houden van goed personeel?
  • Dat er al 14 jaar een doorgedreven hogere opleiding is voor chefs in de zorgsector, genaamd Chef Gastro-engineering. Een opleiding die certificaten aflevert (na het volledige traject van modules én stage gelopen te hebben) door een gereputeerde hogeschool en waarbij velen doen alsof dit een mythe is.
  • En last but not least …dat die 7 euro foodcost een foodcost is waar velen van dromen …

In de bloemetjes zetten:

In elk beroep heb je “rotte appels” maar ook toppers, en deze allemaal over één kam scheren zou de werkvreugde die deze toppers nog hebben, afbreuk doen.

Daarom wil ik daar ook bij stil staan, bij die chefs die elke dag het onderste uit de kan halen ondanks de magere foodkost, weinig personeel en dagelijks onder enorme druk staan. In de bloemetjes zetten… Er zijn inderdaad geweldige chefs die het beste voorhebben met hun klanten, bewoners en patiënten. En dat kan ook niet vaak genoeg gezegd worden.

Kant en klare oplossing?

We weten ondertussen wel, dat kant-en-klaar niet de oplossing is.
Een goede oplossing heeft tijd, gehoor en budget nodig …

En visie een juiste visie waar de patiënt, cliënt centraal staat.
 

Conclusie van deze onpopulaire opinie:

Ik kan wel dromen dat er nu eindelijk geluisterd zal worden, maar helaas zien we in de kranten en media weer het oude patroon zich herhalen…

In de plaats van constructief te kijken naar dit probleem krijgen we te maken met platvloerse reclame, ziekenhuizen die misnoegd zijn en nog even willen laten zien dat ze het wel goed doen…. Zodat we in de lage landen de problematiek (weer) relativeren … knikken … en we maandag allemaal weer de andere kant uitkijken tot het volgende schandaal…

Bedankt Meester 👩🏼‍🎓👨🏼‍🎓.

Bedankt Meester 👩🏼‍🎓👨🏼‍🎓.

Met een zere keel van het ratelen sluit ik het teams gesprek af.

Ik sla de powerpresentatie op als prints en zend deze door in de groep op teams en krijg spontaan bedankt meester gestuurd 😂.

Vandaag mocht ik een online gastcollege doen voor het Center for Gastrology in de opleiding #smaakensensoriek.

Met als titel : Het voordeel van een chef Gastro-engineering en smaaksturing in de praktijk.

Twee uur lang mocht ik vertellen over de onderzoeken, stappen en getuigenissen van voorbije jaren en eigenlijk zijn dat er toch wel wat.

In een paar jaar tijd hebben we enorme stappen voorwaarts kunnen zetten.

Na deze online sessie kijk ik al uit naar het examen in #realtime 😎.

#gastcollege#educatie#education#future#chefgastroengineering#gastrology#chef#chefs

Sweet Netherland 🧡

Sweet Netherland 🧡

Het is zo ver vandaag maakte we de opnames voor onze presentatie bij AAL.

We hebben Sylvia die meedeed in Factcheckers uitgenodigd om samen te koken en te praten over haar ervaring met smaaksturing en het oncobrood.

We maakte een lekker dessertje met de naam Sweet Netherland.

Ja is het kindje gedoopt een smaak gestuurde lekkernij speciaal voor Sylvia gemaakt ….

De opmaak en het hartverwarmend gesprek met Sylvia kunnen jullie volgen volgende week bij onze presentatie voor AAL Programme

#topteam#smaaksturing#smaakverandering#smaakverlies#gepersonaliseerderecepturen#individuelebegeleiding#smaakcentrum

Meer info volgt 😎🥰😉

En ik spring… het leven in 😎

En ik spring… het leven in 😎

Starten is altijd een sprong in het diepe …
Beetje zoals uit een vliegtuig springen dat ik cadeau kreeg voor mijn 30ste verjaardag te vieren.
En ja elke start voelt zoals die sprong…

Een erg lange weg te gaan ( ergens in Italië ) naar het startpunt zoekend naar de weg en veel omwegen.

Wat zenuwachtig voor wat komen gaat, de laatste briefing wordt gehouden met alle informatie, je neemt alle voorzorgen en dan begin je op te stijgen, klimmend naar dat juiste moment ( en liefst niet te hoog 😄).

Je knikt naar elkaar en je berekent alle mogelijke scenario’s en je weet op het moment dat de deur opengaat… dan … ja dan spring je 😅

En wat een sprong 💪🏼 en wat een mijlpaal met jaren voorafgaand werk.

De start en samenwerking tussen smaakcentra ’s en ziekenhuizen.

Vandaag hebben O.L.V. van Lourdes Ziekenhuis Waregem samen met collega Peter Boeren de aftrap mogen doen en we kunnen niet trotser zijn.

Volgende week is het de beurt aan AZ Voorkempen en eerlijk is eerlijk we zijn gewoon echt enorm dankbaar ( en ook een beetje trots😁) met deze nieuwe sprong.

Terug op de schoolbanken

Terug op de schoolbanken

Vandaag start de eerste module van het academiejaar voor toekomstige chefs Gastro-engineering.

Tijdens het fietsen stopte ik even om van de prachtige zon te genieten en dacht aan mijn eerste dag als student in dit traject.
Alsof het gisteren was…

Ik was binnensmonds aan het vloeken ik had veel
liever vorige module gestart met mijn collega zodat we met twee “nieuw” waren.

Ik ben niet graag “de nieuwe” en ik wist dat deze groep al een module (of twee) hadden gedaan dus jah nu met een erg klein hartje zo goed als te laat moest ik dus een volle klas binnenstappen😫 .

Ik stap binnen en wat ongemakkelijk wordt het stil,
ik zie nog maar 1 stoel vrij zijn (oh leuk helemaal van voor). Erg zenuwachtig begin ik me te excuseren en mijn spullen uit te laden, maar wordt meteen gerustgesteld dat ze nog aan het praten waren en ik nog tijd genoeg heb (oef).

Aan het doodgaan gezien een volle klas op mij aan het wachten is… is daar mijn redding… 🥰. Plots wordt er mij gevraagd of ik een koffie wil waarop één van de andere chefs erg snel en gevat reageert: ”Nauw dat heb je nog nooit voor
mij gedaan hoor!”. Er wordt gegrapt en we beginnen te lachen, het ijs is gebroken.

Ik voelde mij meteen welkom en 1 van de groep 🧡.

Sinds dat moment … elke week zag ik uit naar onze
“lesdag”, de kennis, de visie, het begrip, herkenning tussen
collega’s waren voor mij van onschatbare waarde (en zijn dat nog steeds).

Ondertussen een paar jaar verder maakt deze groep nog
steeds deel uit van mijn dagelijks doen en laten.
En daar ben ik HEEL dankbaar voor 🍀.

Het zijn geen gemakkelijke lessen en je wordt
uitgedaagd om erg streng in de spiegel te kijken… maar het is het ZO waard.🍀

Dus aan alle startende chefs… welkom 💪🏼.

Smakelijke samenwerking

Sinds een maand of twee zijn we in contact gekomen met reuksmaakstoornis.nl.

Een patiëntenvereniging, opgericht in 2000, met als doel om mensen met een reuk- en/of smaakstoornis zo deskundig en breed mogelijk te informeren. Wat opmerkelijk is dat het bestuur bestaan uit “ervaringsdeskundigen” bijna alle hebben te kampen met reuk en smaakstoornis.

Net als bij deze vereniging staan onze cliënten op de eerste plaats. De ervaring van deze patiëntengroep help ons om nog beter en individuelere service te bieden aan de doelgroepen. De klik was er daardoor natuurlijk meteen waardoor we sinds kort een samenwerking hebben.

LiveEatTaste spoort ook haar cliënteel aan om een kijkje te nemen naar de facebookgroep deze bestaat uit alle doelgroepen met een reuk en/of smaakstoornis en gezien er geen specifieke vereniging in België zit linkt de Vlaamse populatie aan deze vereniging .
Deze telt dan ook ondertussen wat meer dan 1500 gelijkgestemde.

Wij zijn alvast erg blij met de samenwerking 😁.

Wat extra informatie:

Naast het gratis lidmaatschap kan je ook betalend lid worden.

Het lidmaatschap van de vereniging kost € 27,50 per kalenderjaar.

==> Word lid en blijf op de hoogte – Reuksmaakstoornis.nl

Nieuwe leden krijgen 1 exemplaar van het prachtige magazine ‘Achter Glas’ gratis per post toegestuurd en als lid van de vereniging ontvangt u vervolgens regelmatig ons digitale Nieuwsbericht (+/- 6 keer per jaar).

Tevens wordt u uitgenodigd op de vriendendagen (minimaal 1 keer per jaar) om daar lotgenoten te ontmoeten, ervaringen met anderen uit te wisselen, presentaties en/of workshops bij te wonen.

Mooi toch dus zeker eens een kijkje nemen 😉 .

Parlez-vous français?

Foto unsplash

Oui oui 🤣😉

Het is zeker niet de eerste keer dat we de franse toer opgaan …
Maar deze zondag stond LiveEatTaste in de franstalige krant La Libre

Toen journaliste Camille Calvier ons contacteerde waren we super enthousiast .

Na vele uurtjes bellen en een bezoek in zwijndrecht maakte Camillr een prachtig artikel over hoe we werken in het smaakcentrum daarnaast sprak ze ook met Els.


Haar woorden charmeerde mij enorm en geeft extra motivatie waarvoor we het doen!



Hieronder de link naar het volledig artikel ( denk eraan het in in het Frans 🥖🍷).


Plusmagazine Knack

Smaak- en geurverlies staan sinds Covid volop in de belangstelling.
Wanneer deze zintuigen je in de steek laten, is de impact groot.
Via smaaksturing kan je het opnieuw laten prikkelen in je mond.

Kari van hoorick

Als je smaak en geur het laten afweten – Plus magazine op pc – Plusmagazine (knack.be)

Over smaken ( en kleuren) valt niet te twisten. Die boutade mag je gerust letterlijk nemen.
Want er is niets zo individueel aks onze smaak. “Geen twee mensen met een identieke smaakafwijking.

Dat komt omdat we niet alleen genetisch uniek zijn, maar bij het opgroeien ook allemaal uiteenlopende smaak-en geurervaringen opdoen, die vaak sterk emotioneel gelinkt zijn.
Al die bagage kneedt je smaakgewaarwording tot iets uniek”,
legt chef gastro-engineering Lobke Van den Wijngaert uit.

Zij werkte mee aan wetenschappelijk onderzoek van het Center for Gastrology rond smaaksturing bij kankerpatiënten en is betrokken bij het covid-smaak-onderzoek. Recent richtte ze het eerste smaakcentrum van ons land op.

Proeven doe je dankzij een ingenieuze combinatie van zintuigelijke prikkels. Daar zijn drie systemen bij betrokken: je reukvermogen en het driezenuwsysteem van je aangezicht. Je tong staat maar voor een klein deel van je smaakwaarneming in.
Je smaakpapillen onderscheiden vijf basissmaken als die opgelost zitten in speeksel: zout, zuur, bitter, zoet en umami (hartig) Het overgrote deel van je smaakwaarneming is het werk van je reukvermogen. In veel gevallenis een verstoorde smaak het gevolg van een geurprobleem.

De derde speler, je driezenuwsysteem, duidt op je mondgevoel waardoor je specifieke structuren van voedsel gewaarwordt, zoals krokant, munt, pikant.

Smaakrapport

Is er sprake van een smaak- en geurstoornis door chemo, covid of andere, dan ligt de oplossing vaak in een individueel traject. “Het smaakverlies herstellen kunnen we niet.Maar via de techniek van smaaksturing, een wetenschappelijk onderbouwde methode, kunnen we mensen opnieuw smaak laten ervaren door andere onderdelen van hun smaaksysteem te activeren.

Dat doen we door slim gebruik te maken van smaken die ze nog wel proeven en waar ze van houden.”

Eerst wordt nagegaan wat de oorzaak is van de klacht. Vervolgens volgt een uitgebreide blinde smaaktest. “We gaan op zoek naar wat je wel nog proeft. We starten met zachtere smaken en bouwen op naar zeer uitgesproken concentraties om zo smaken op te sporen die je bevallen.

Eens je voorkeuren in kaart gebracht, zoeken we uit hoe die best worden gematcht met het tongsysteem van je smaak. Dat gebeurd door je voorkeursmaken te combineren met de vijf basissmaken.

Zo komen we tot samenstellingen die je concreet kan toepassen in gerechten. Soms is de een basissmaak zo verstoord, dat je hem moet mijden in de recepten. Andere smaken hebben dan weer nood aan extra input om door te dringen. Al die gegevens komen in gepersonaliseerd smaak rapport.”

Brood met mierikswortel

Om dit te toetsen in de praktijk, worden je smaakvoorkeuren vertaald in recepten.
“De eerste stellen we zelf op omdat het niet zo vanzelfsprekend is. Ze moeten ook nauw -gezet-liefst tot op de gram-worden gevolgd voor het beste resultaat. Brood is de starter, omdat dat voor veel mensen deel uitmaakt van twee maaltijden per dag. Brood leent zich ook ideaal voor smaaksturing.


Uitgebreider naar warme maaltijden kan zeker. We hebben op basis van een smaakrapport en ervaring al oncologische pizza’s samengesteld, Marokkaanse tajine, Noors brood en mediterrane gerechten.”

En die smaakrecepten zorgen al eens voor verrassingen, zoals brood op basis van mierikswortel, zwarte chocolade en oxo, of brood met appelsap honing en mosterd. Dat is even slikken voor ‘normale’ proevers, maar mensen met een verstoorde smaak vinden dergelijke combinaties net hemels smaken. “Het vergt een heel andere manier van denken over koken. Je moet loskomen van de traditionele manier waarop gerechten worden samengesteld en puur vetrekken vanuit je individuele smaakvoorkeuren en die toepassen.”

Geurbommetje

Met het ouder worden vermindert je reukvermogen.
Vandaar dat smaakverlies op latere leeftijd vaak hieraan te wijten is.
“Dat kan best globaal worden bijgestuurd door sterk in te zetten op geurprikkels.” Tijdens een test met een mascarponedessert, dat door verschillende leeftijden blind werd geproefd, werd dat ook aangetoond. “De eerste versie was een klassiek mascarponedessert, de tweede variant was zwaar geboost op geur. Bij de bevraging achteraf bleek er duidelijk verschil in waarnemen. Het klassieke mascarponedessert was de favoriet van jongvolwassenen, het tweede van het ouder publiek. Geur boosten kan onder meer door geurbommetjes zoals kaneel en vanille toe te voegen, of door de bereidingswijzen te wijzigen. Zo zorgen karamelliseren, bakken braden, grillen voor veel geur en kleur”.